zaterdag 29 december 2012

Wij zijn ons lijf


Niet iedereen experimenteert met miljoenen jaren oude zeedieren.
Zo bestelde mijn vriend Erik onlangs een patatje oorlog en twee
kroketten. Hij had een kater. Hoopvol keek hij mij aan, maar ik ben niet zo van de vette bek. Ik eet liever preventief dan curatief.
Een jaar of vijftien geleden vierde ik mijn geboorte als wijnboer door elke dag drie gangen te lunchen, rijkelijk besprenkeld met een fles rondborstige Saint-Émilion. Dit geheel deed ik dan ’s avonds nog ’ns dunnetjes over inclusief een welvoorzien plateau de fromages. Ik meende dat dit evenzeer bij de Franse levensstijl hoorde als mijn alpinopet. Maar toen ik op een dag na het douchen langs een spiegel liep en werd aangestaard door een mij onbekende sumoworstelaar, ben ik daarmee gestopt. Sindsdien ben ik een mierenneuker over wat ik mijn lichaam te eten geef.
Ik hanteer het adagium van Hippocrates: ‘Laat het eten je medicijn zijn,’ en ‘Je dagelijkse maaltijd houdt je gezond.’
Maar helaas: goed eten kost geld en, anders dan voor de Fransen, ligt juist dit aspect de gemiddelde Nederlander nogal zwaar op de maag.
In de lage landen heeft men er moeite mee om in het huishoudboekje een copieus budget voor voedsel in te ruimen.
In volgorde van importantie gaan Hollandse centjes op aan: het huis, de vakantie, de meubels, de auto, kleding en als laatste in de rij: de dagelijkse maaltijd. Terwijl dat juist nummer één zou moeten zijn!
Het diner is immers een kantelmoment in de dag. Dat moet lekker, gezellig en nimmer eindigend zijn en dient te bestaan uit goede wijn en gezond voedsel. Maar om die twee eerste levensbehoeften op een goede, natuurlijke manier te produceren, vergt offers. Dat kan onmogelijk goedkoop.
Ik las dat de plofkip uit het schap gaat verdwijnen. Goed zo. Maar dat betekent wel dat als je kip wilt eten, je het dubbele zult moeten dokken. Niettemin: alles beter dan fabriekskippen. Tenzij je zelf een plofkip wilt worden, zou je die nooit moeten eten. Hetzelfde geldt voor alle andere vormen van massaal gefokt vee. Naast het feit dat een koe door haar methaanuitstoot meer vervuilt dan een Mercedes-bus, verorber je via haar vlees ook een complete apotheek aan groeihormonen, antibiotica en andere reageerbuishorror.
Stop dus niet zomaar van alles in je mik. Laat stáán die nieuwe Nikes, laat hángen dat H&M’etje en investeer, via gezond en lekker voedsel, in jezelf.
Dat geldt natuurlijk in extreme mate voor wijn. Drink nooit zomaar een goedkope slobber. Wees bewust van wat je in je lichaam laat verdwijnen en ga op zoek naar lekkere, met liefde gemaakte wijn. Daar ga je jezelf ook lekker en met liefde gemaakt van voelen.
Goeie wijn is bovendien helemaal niet duur; rond de 5 euro vind je al sappige, goed gemaakte wijn, waar je met volle teugen of met kleine nipjes van kunt genieten. 
Hartelijk santé!