dinsdag 5 februari 2013

Vegetariër over vlees


Vraag

Waarom heb jij - als vegetariër - juist het thema vlees eruit gepikt om ons voedsel weer zichtbaar te maken?



Antwoord

Ik ben een ontzettende zeiksnor over wat ik in mijn lichaam laat verdwijnen.

Bij mij komt er niets dan goeds in. Alleen maar hele lekkere wijn, alleen maar goed, smakelijk en gezond voedsel. En als dat niet voor handen is, dan maar niet. Met groot gemak eet ik liever niets, dan iets waar mijn lichaam voor moet straatvechten om het afgebroken te krijgen. Je bent wat je eet. Dat is mij strijdkreet. En ik wil geen gehaktbal zijn.

Voor veel mensen zou het goed zijn om eens stil te staan wat je op een dag allemaal in je mik stopt. Minder is altijd beter. Je kan prima leven zonder vette happen, nutteloze zoetigheid of verbrande speklappen. Om die reden vind ik dat je de schuld van de bio-industrie niet bij de supermarkten kunt leggen. Ieder mens is verantwoordelijk voor zijn eigen koop- en eetgedrag. Maar ik geef het toe, eenvoudig is dat niet. Kiezen wordt moeilijk gemaakt o.a. doordat de voedselindustrie vanuit commercieel oogmerk de herkomst van vlees verdoezelt. Je kunt niet meer zien dat het van een levend wezen afkomstig is. Chickenstick, hamburger, bieflap, het dier is nergens meer te bekennen.

Bij groenten en fruit is de noodzaak tot maskerade minder dwingend omdat daar geen levende wezens voor geslacht worden. Maar ook hier maakt de industrie zich schuldig een censuur. Te weinig informatie en teveel nodeloze verpakking.

Groenten en fruit zouden open en bloot in de winkel moeten liggen. Je moet het vast kunnen pakken, eraan kunnen ruiken en je moet in één oogopslag kunnen zien waar het vandaan komt. Bij elk product zou de herkomst verplicht vermeld moeten worden, zodat je kunt nagaan hoeveel liter diesel of kerosine ervoor is verstookt. Natuurlijk, bananen, sinaasappels, prima; geen problemen mee. Maar laten we het niet te gek maken. Waarom moeten sperziebonen uit Kenia komen? Terwijl ze hier om de hoek ook groeien?


Oké Vlees
  
Vraag

‘Vlees’ is los  komen te staan van ‘dier’. Je koopt vlees, geen stuk van een dier. Zal dat een reden zijn voor veel mensen om niet stil te staan bij het welzijn van het dier bij de aankoop van vlees? En andersom, als herkenbare delen van het dier wel in de supermarkt liggen, denk je dat de gemiddelde consument diervriendelijkheid dan zwaarder laat tellen in haar of zijn keuzes in de winkel?



Antwoord

Zeker ten aanzien van het eten van vlees heeft Frankrijk een andere cultuur dan Nederland. Schapenhersens, kalfswangen, koeienpens, allemaal dagelijkse kost. In het begin van mijn Franse leven moest ik wel even slikken als ik in een slagerij werd aangestaard vanuit een bak bloederig gevilde lammetjeshoofden met de ogen er nog in. Maar in Frankrijk is dat de gewoonste zaak van de wereld. Afgehakte varkenssnuiten duwen hun neusgaten tegen het glas van de vitrine, de pootjes liggen er schoongewassen naast. Ik vroeg aan de slager hoe je die klaar maakt. “Lekker knapperig bakken,” zei hij “En dan bij de tv heerlijk op zo’n hoefje knabbelen.”

Zoiets is in Nederland ondenkbaar; klanten zouden gillend de winkel uitrennen. De slager zou waarschijnlijk aangeklaagd worden wegens dierenmishandeling. Nee, in Nederland zie je precies het tegenovergestelde: een voedselindustrie die alles in het werk stelt om het vlees zo onherkenbaar mogelijk te maken.

Zoals de vrouwen in mijn boek De Vrouwenslagerij zich van het bewijsmateriaal ontdoen, zo moffelt ook de voedselindustrie haar slachtoffers weg. Deze maskerade camoufleert het oorzakelijk verband tussen dieren en vlees waardoor de bizarre situatie is ontstaan dat mensen oprecht tegen het doden van dieren zijn, maar wel dagelijks een lapje vlees eten.

Vanwege die doodenge bio-industrie waarbij vlees eten ongeveer vergelijkbaar is met het eten van chemisch afval, ben ik zelf al jaren vegetariër. Maar we moeten beseffen dat je geen kilo vlees kunt produceren voor een paar euro en dat dieren voor vlees- en melkconsumptie de mogelijkheid moeten hebben om te leven in hun natuurlijke habitat. Dat is helemaal niet ingewikkeld, dat kan prima.

Dus als je vlees wilt eten, doe het dan niet elke dag. Koop liever wat minder vaak vlees, maar wel van een goede, eerlijke kwaliteit. Van dieren die geleefd hebben in hun natuurlijke omgeving. Dat is beter voor de dieren en beter voor jezelf.